توضیحات: رفتم توی فروشگاه لباس فروشی همیشگی ، همون که ته راهرو یه پاساژ هست و فروشنده اش بسیار خوشرو هست و قیمتهاش هم منصفانه. یه چیزی درونم تغییر کرده بود و دلم می خواست لباسی بگیرم که با پوشیدنش بگم من هم همراه دختران و زنان جامعه هستم، بگم من هم تغییرات رو می خوام. چشمم افتاد به این شلوارک ، آخه من تا حالا با شلوارک بیرون نرفتم، توی ذهنم خودم رو تصور کردم که شلوارک پوشیدم و رفتم بیرون. از رنگ و طرحش هم خوشم اومد از جنسش که کتان لطیفی هست هم خوشم اومد، به نظرم شیک بود پس خریدمش. می دونید چی شد؟ فکر کنم فهمیدید، نپوشیدمش تا امروز، هنوز تگش بهش هست و هروقت در کمد رو باز می کردم و می دیدمش یه جورایی داغ دلم تازه می شد و هی با خودم می گفتم بالاخره یه روزی می پوشیش. امسال فهمیدم حالا حالاها قرار نیست بپوشمش، اون حس و حال در درونم هست اما غرق شده و رفته به اعماق وجودم و حس و حال دیگه ای الان در دریای وجودم مواج است. می خوام بسپارمش به کسی که دوستش داره و دلش می خواد هر جا که می خواد این شلوارک رو بپوشه و لذت ببره. بگذار داغ دل من هم کمی خنک شود با دیدن سامان گرفتن این شلوارک عزیز.